غزلیات – فروغی بسطامی
من خراب نگه نرگس شهلای توام
من خراب نگه نرگس شهلای توام بی خود از بادهٔ جام و می مینای توام تو به تحریک فلک فتنهٔ دوران منی من به تصدیق…
مردان خدا پردهٔ پندار دریدند
مردان خدا پردهٔ پندار دریدند یعنی همه جا غیر خدا یار ندیدند هر دست که دادند از آن دست گرفتند هر نکته که گفتند همان…
گه جلوهگر ز بام و گه از منظر آمدی
گه جلوهگر ز بام و گه از منظر آمدی از هر دری به غارت دلها درآمدی تا دل نیابد از تو خلاصی به هیچ راه…
گر ز غلامیش نشانت دهند
گر ز غلامیش نشانت دهند سلطنت کون و مکانت دهند بندهٔ او شو که یک التفات خواجگی هر دو جهانت دهند پیروی پیر خرابات کن…
گر باغبان نظر به گلستان کند تو را
گر باغبان نظر به گلستان کند تو را بر تخت گل نشاند و سلطان کند تو را گر صبحدم به دامن گلشن گذر کنی دست…
کمتر فکن به چاه زنخدان نگاه خویش
کمتر فکن به چاه زنخدان نگاه خویش ترسم خدای ناکرده درافتی به چاه خویش گر در محبت تو بریزند خون من خود روز رستخیز شوم…
فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد
فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد در خون خود از جنبش مژگان تو افتد داند که چرا چاک زدم جیب صبوری هر دیده که…
طوطی وظیفه خوار لب نوشخند تست
طوطی وظیفه خوار لب نوشخند تست شکر فروش مصر خریدار قند توست دوزخ کنایتی ز دل سوزناک من جنت حکایتی ز رخ دل پسند تست…
شب چارده غلامی ز مه تمام داری
شب چارده غلامی ز مه تمام داری تو چه خواجهٔ تمامی که چنین غلام داری مگر از سیاه روزی تو مرا نجات بخشی که طلوع…
زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند این دو بلای سیاه ولولهٔ عالمند حلقه به گوشان شوق با المش خوش دلند خانه به دوشان عشق…
رهزن ایمان من شد نازنین تازهای
رهزن ایمان من شد نازنین تازهای رفتم از کیش مسلمانی به دین تازهای خواجه هی خاموش باش امشب که اصحاب حضور خلوتی دارند با خلوت…
دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو را
دوش به خواب دیدهام روی ندیدهٔ تو را وز مژه آب دادهام باغ نچیدهٔ تو را قطره خون تازهای از تو رسیده بر دلم به…
دل به حسرت ز سر کوی کسی میآید
دل به حسرت ز سر کوی کسی میآید مرغی از سدره به کنج قفسی میآید شکری چند بخواه از لب شیرین دهنان تا بدانی که…
در پا مریز حلقهٔ زلف بلند خویش
در پا مریز حلقهٔ زلف بلند خویش ترسم خدا نکرده شوی پایبند خویش منت خدای را که به تسخیر ملک دل حاجت بدان نشد که…
خرم آن عاشق که آشوب دل و دینش تویی
خرم آن عاشق که آشوب دل و دینش تویی کار فرمایش محبت، مصلحت بینش تویی شورش عشاق در عهد لب شیرین لبت ای خوشا عهدی…
چون ترک تیر افکن تویی، باید به خون غلطیدنم
چون ترک تیر افکن تویی، باید به خون غلطیدنم یارب کز این میدان مباد امکان برگردیدنم گر خنجر مردافکنت از هم ببرد خنجرم کی میتوان…
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را که شاهی افکند بر صعوهٔ بیچاره شاهین را گهی زلفش پریشان میکند یک دشت سنبل…
توان شناخت ز خونی که ریخت بر رویم
توان شناخت ز خونی که ریخت بر رویم که صید زخمی آن ترک سخت بازویم امید طلعت او میبرد به هر جایم هوای طرهٔ او…
تا لعل تو باده داده یاران را
تا لعل تو باده داده یاران را بس توبه شکسته توبه کاران را خواهی نرسی به ناامیدیها نومید مکن امیدواران را سر پنجهٔ عشقت از…
تا خبردار ز سر لب جانان شدهایم
تا خبردار ز سر لب جانان شدهایم خبر این است که تا به قدم جان شدهایم تا به یاد لب او جام لبالب زدهایم واقف…
تا با تو آرمیدهام از خود رمیدهام
تا با تو آرمیدهام از خود رمیدهام منت خدای را که چه خوش آرمیدهام روی تظلم من و خاک سرای تو دست تطاول تو و…
به کویش دوش یا رب یا ربی بود
به کویش دوش یا رب یا ربی بود که را یارب ندانم مطلبی بود شب و روزی که در میخانه بودیم ز حق مگذر که…
بس که دل سوختگی ز آتش هجران دارم
بس که دل سوختگی ز آتش هجران دارم گر به دوزخ بریم، شکر فراوان دارم اشک و آهم ز فراقت به هم آمیخته شد بلعجب…
با آن غزال وحشی گر خواهی آرمیدن
با آن غزال وحشی گر خواهی آرمیدن چندین هزار احسنت میبایدت کشیدن روزی اگر در آغوش سروی کشی قباپوش سهل است در محبت پیراهنی دریدن…
ای زلف خم به خم که زدی راه عالمی
ای زلف خم به خم که زدی راه عالمی دامی به راه خلق فکندی ز هر خمی دلها تمام اگر تو ندزدیدهای چرا لرزان و…
آهی که رخنه کردم از وی به سنگ خاره
آهی که رخنه کردم از وی به سنگ خاره عاجز شد از دل دوست یارب دگر چه چاره بیداریم چه دانی، ای خفتهای که شبها…
آمد به جلوه شاهد بالا بلند ما
آمد به جلوه شاهد بالا بلند ما آماده شد بلای دل دردمند ما ما مهر از آن پسر سر مویی نمیبریم برند اگر به خنجر…
آخر از کعبه مقیم در خمار شدیم
آخر از کعبه مقیم در خمار شدیم به یکی رطلگران سخت سبک سار شدیم عالم بی خبری طرفه بهشتی بودهست حیف و صد حیف که…
هیچ سر نیست که با زلف تو در سودا نیست
هیچ سر نیست که با زلف تو در سودا نیست هیچ دل نیست که این سلسلهاش در پا نیست چون سر از خاک بر آرند…
هر کس که به دل حسرت پیکان تو دارد
هر کس که به دل حسرت پیکان تو دارد آسایشی از جنبش مژگان تو دارد گل چاک زد از شوق گریبان صبوری تا آگهی از…
نه دست آن که بر آرم دل از چه ذقنش
نه دست آن که بر آرم دل از چه ذقنش نه تاب آن که بپیچم به عنبرین رسنش به خون دیده نشاندهست گلرخی ما را…
نازم خدنگ غمزهٔ آن دلپذیر را
نازم خدنگ غمزهٔ آن دلپذیر را کر وی گزیر نیست دل ناگزیر را مایل کسی به شهپر فوج فرشته نیست چندان که من ز شست…
من به غیر از تو کسی یار نگیرم، آری
من به غیر از تو کسی یار نگیرم، آری همت آن است که الا تو نگیرد یاری ای سر زلف قمرپوش عجب طراری عقربی، میرشبی،…
مرا زمانه در آن آستانه جا دادهست
مرا زمانه در آن آستانه جا دادهست چنین مقام کسی را بگو کجا دادهست خوشم به آه دل خسته خاصه در دل شب که این…
گل به جوش آمد و مرغان به خروش از همه سوی
گل به جوش آمد و مرغان به خروش از همه سوی رو بط باده به چنگ آر و بت ساده بجوی گریهٔ ابر سیه خیمه…
گر نه آن ترک سیه چشم سر یغما داشت
گر نه آن ترک سیه چشم سر یغما داشت مژه را بهر چه صف در صف جا بر جا داشت تلخ کامی مرا دید و…
گر بدین گونه سر زلف تو افشان ماند
گر بدین گونه سر زلف تو افشان ماند هر چه مجموعه دل هاست پریشان ماند چو درآیم خم زلف تو به چوگان بازی ای بسا…
کسی ز فتنهٔ آخر زمان خبر دارد
کسی ز فتنهٔ آخر زمان خبر دارد که زلف و کاکل و چشم تو در نظر دارد نه دیده از رخ خوب تو میتوان برداشت…
غم روی تو به عالم ندهم
غم روی تو به عالم ندهم عین نستانم و این غم ندهم گر به جان درد پیاپی دهیام به مداوای دمادم ندهم گر مرا در…
طالب جانان به جان خریده الم را
طالب جانان به جان خریده الم را عاشق صادق کرم شمرده ستم را صف زده مژگان چشم خیمه نشینی از پی قتلم کشیده خیل حشم…
شب جدایی تو روز واپسین من است
شب جدایی تو روز واپسین من است که نالهٔ هم نفس و گریه هم نشین من است میان گبر و مسلمان از آن سرافرازم که…
زلف مسلسل ریخته، عنبرفشانی را ببین
زلف مسلسل ریخته، عنبرفشانی را ببین زنجیر عدل آویخته، نوشیروانی را ببین قامت به ناز افراخته، خلقی ز پا انداخته دلها مسخر ساخته، کشورستانی را…
رفتی بر غیر و ترک ما کردی
رفتی بر غیر و ترک ما کردی ای ترک ختن بسی خطا کردی پیمانه زدی ز دست بیگانه اندیشهٔ خون آشنا کردی سرخوش به کنار…
دوش از در میخانه کشیدند به دوشم
دوش از در میخانه کشیدند به دوشم تا روز جزا مست ز کیفیت دوشم چشمم به چه کار آید اگر ساده نبینم کامم به چه…
دگر فرود نیاید سرم به هیچ کمندی
دگر فرود نیاید سرم به هیچ کمندی علاقهٔ تو خلاصم نمود از هر بندی غمی نمانده مرا با وجود زلف تو آری گزیده مار نلرزد…
دامن کشان شبی به کنارم نیامدی
دامن کشان شبی به کنارم نیامدی کارم ز دست رفت و به کارم نیامدی در پیش زلف خم به خمت عقدههای دل گفتم که مو…
خداخوان تا خدادان فرق دارد
خداخوان تا خدادان فرق دارد که حیوان تا به انسان فرق دارد موحد را به مشرک نسبتی نیست که واجب تا به امکان فرق دارد…
چون بتان دستی به ناز زلف پر چین میبرند
چون بتان دستی به ناز زلف پر چین میبرند شیخ را از کعبه در بتخانهٔ چین میبرند چون شهیدان طلب را زنده میسازند باز کوهکن…
چشم عقلم خیره شد از عکس روی تابناکش
چشم عقلم خیره شد از عکس روی تابناکش روزگارم تیره شد از تار موی مشکبویش شب که از خوی بد او رخت میبندم ز کویش…
تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش
تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش من و بخت گران خوابی که نتوان کرد بیدارش نه الله است هر اسمی که بسرایند…