وز گریۀ زار بیم صد چندانس
از هر مژه ناودان خون است روان
گر من مژه را بهم زنم طوفان است
د زړه وینو مې خراب کړل سل آباد ښکلي کورونه
له ژړا به مې لاوران سي داسې نور هم په سل گونه
زما له هر باڼه روان دي د سرو وینو ډک رګونه
که مې سترګې کړلې پټې جوړومه توپانونه