پیش اندوه نبودت درد کم می‌آورد

پیش اندوه نبودت درد کم می‌آورد
زیر بار غصه‌ها هر مرد کم می‌آورد
نیستی قلبم قرارش نیست، در بی‌تابی‌اش…
دوره‌گردی های یک ولگرد کم می‌آورد
عشق گاهی از دل دیوانه کاری می‌کند …
عقل با صد‌گونه دستاورد کم می‌آورد
می‌روی مانع نمی‌باشم ولیکن چشم‌هام
اشک در فهماندن ” برگرد” کم می‌آورد
رنج تنهایی و بغض ناخودآگاهی، بس است
عشق هم با آدم دل‌سرد کم می‌آورد
بعد از این درهم شکستن خوب‌تر فهمیده‌ام
هرکسی با عشق بازی کرد، کم می‌آورد
محمد خردمند
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *