خانهی دوست برای دو نفر جا میداشت
همدمی نیست که باهم دوصدا گریه کنیم
کاش این دشت خدا ساحل و دریا میداشت
دو مسافر، دو قطارِ متفاوت، دو مسیر
این دوخط کاش تقاطع و چلیپا میداشت
مینشستیم کنار هم و گل میگفتیم
گر دلات با دل من میل مدارا میداشت
کشتی عشق به مرداب نمیرفت اگر ـ
یک نفر آدمِ دیوانهتر از ما میداشت
همه آشفتهروان و همه بیمار بهدوش
کاش این شهرِ پر از مرده، مسیحا میداشت
یحیا جواهری