Холӣ накунад аз май даҳанам!
Урён кунадам ҳар субҳдаме,
Гӯяд, ки биё, ман ҷомаканам!
Дар хона ҷаҳад, муҳлат надиҳад,
Ӯ бас накунад, пас ман чӣ кунам?!
Аз соғари ӯ гиҷ аст сарам,
Аз дидани ӯ ҷон аст танам!
Танг аст бар ӯ ҳар ҳафт фалак,
Чун меравад ӯ дар пираҳанам!
Аз шираи ӯ ман шердилам,
Дар арбадааш ширинсуханам!
Мегуфт, ки ту дар чанги манӣ,
Ман сохтамат, чунат назанам?!
Ман чанги туам, бар ҳар раги ман
Ту захма занӣ, ман тан – тананам!
Ҳосил ту зи ман дил бар наканӣ,
Дил нест маро, ман худ чи канам?!